Park Miejski im. Józefa Piłsudskiego w Łęczycy to jedno z najstarszych założeń parkowych w Polsce, które sięga swoimi korzeniami XVIII wieku. Położony tuż obok średniowiecznego zamku, oferuje przestrzeń do spacerów wśród starodrzewu, a po niedawnej rewitalizacji zyskał nowoczesne atrakcje, które przyciągają zarówno rodziny z dziećmi, jak i miłośników historii. To miejsce z charakterem – nie wielkie, nie przepełnione turystami, ale z ciekawą przeszłością i przyjemną atmosferą.

Historia parku, która przetrwała zawieruchę dziejów

Pierwsze założenie parkowe powstało najprawdopodobniej pod koniec XVIII wieku, choć projektant pozostaje nieznany – nie zachowały się ani szczegółowe plany, ani mapy tego obiektu. Dokumenty archiwalne wspominają jedynie o „Ogrodzie Spacerowym” i jego położeniu względem traktu do Łowicza oraz rzeki Bzury. Park przez dziesięciolecia był wizytówką miasta, miejscem spotkań i odpoczynku mieszkańców.

W 1931 roku w parku stanął pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego, zaprojektowany przez Czesława Czubalskiego – wówczas słuchacza Seminarium Nauczycielskiego w Łęczycy. Gdy wybuchła II wojna światowa, łęczyccy harcerze zdjęli i ukryli płytę z popiersiem Marszałka przed okupantem. Niestety, nigdy jej nie odnaleziono. Replika, odlew aluminiowy podarowany przez autora, znajduje się obecnie w budynku Starostwa Powiatowego w Łęczycy – trwają poszukiwania oryginalnej tablicy.

W międzywojniu park tętnił życiem. Młodzież grała w krokieta na placyku przed wejściem, a starsi preferowali tenis ziemny – kort znajdował się nad rzeką w południowo-zachodnim rogu parku przy alejce grabowej. Zimą na zamarzniętych kanałach jeżdżono na łyżwach, a w wigilię św. Jana puszczano wianki. W altanie na wyspie grywały w niedzielne popołudnia orkiestry dęte.

Trudne lata i powrót do życia

Lata 70. XX wieku przyniosły parkowi zniszczenia – trzy kolejne powodzie zalały większość jego powierzchni, przez co ginęły całe grupy drzew. Z czasem miejsce straciło na znaczeniu, podupadło. Dopiero niedawna rewitalizacja przywróciła mu dawny blask i dodała nowe funkcje.

Dzięki środkom unijnym park został gruntownie odnowiony. Uporządkowano alejki, odrestaurowano zieleń, dodano nowoczesne elementy. Burmistrz Andrzej Olszewski zachęcał mieszkańców do „odbycia spaceru po parku i starówce i odbycia swoistej podróży sentymentalnej w trakcie której można zobaczyć miejsca znane młodszej części mieszkańców jedynie ze starych zdjęć”.

Co zobaczysz w parku dziś

Teren parku jest ogrodzony, główne wejście znajduje się przy ulicy 18 Stycznia, zaledwie 200 metrów na wschód od zamku łęczyckiego. To wygodna lokalizacja – można połączyć zwiedzanie zamku ze spacerem po parku.

Największą atrakcją przyrodniczą jest dąb szypułkowy o nazwie „Kazimierz” – jedyne drzewo w parku ze statusem pomnika przyrody. Jego obwód wynosi 338 cm, a wysokość sięga 33,5 metra. Warto stanąć pod nim i uświadomić sobie, ile pokoleń łęczycan spacerowało w jego cieniu.

Po rewitalizacji w parku pojawiły się dwie nowoczesne atrakcje. Pierwsza to tężnia solankowa – miejsce, gdzie można zaczerpnąć zdrowego powietrza nasyconego jodem. Druga to skateplaza, czyli tor rowerowy z przeszkodami, który cieszy się sporą popularnością wśród młodych mieszkańców. Młodzież ma tu gdzie spędzić czas, a rodzice mogą odpocząć na ławkach w cieniu drzew.

Altana, kanały i alejki – ślady dawnej świetności

Choć wiele elementów z przedwojennej świetności parku zniknęło, można wciąż wyobrazić sobie jego dawny klimat. Altana – miejsce niedzielnych koncertów – nadal istnieje. Kanały, które zimą zamieniały się w lodowisko, a latem służyły do puszczania wianków, są częścią parkowego krajobrazu.

Alejki obsadzone drzewami zachowały swój układ. Spacer po nich to przyjemność zwłaszcza wiosną i latem, gdy korony drzew tworzą naturalny dach chroniący przed słońcem. Jesienią park wygląda malowniczo – liście klonów i grabów tworzą kolorowy dywan.

Dla kogo jest ten park

Park sprawdzi się dla różnych grup. Rodziny z dziećmi docenią skateplazę i przestrzeń do biegania. Dzieci mogą tu bezpiecznie szaleć, a rodzice nie muszą się martwić o ruch samochodowy. Miłośnicy historii znajdą ślady przeszłości – od XVIII-wiecznego układu alejek po przedwojenne wspomnienia utrwalone w kronikach.

Seniorzy chętnie korzystają z tężni i ławek. To spokojne miejsce na poranny spacer czy wieczorny odpoczynek. Osoby odwiedzające Łęczycę mogą potraktować park jako uzupełnienie zwiedzania – po obejrzeniu zamku, rynku i kościołów warto tu zajrzeć na chwilę wytchnienia.

Park regularnie gości miejskie wydarzenia – Festiwal Kolorów, Dzień Baniek Mydlanych, Bieg Papieski. W takie dni tętni życiem, przypominając o swoich najlepszych latach.

Praktyczne informacje – jak dotrzeć i co warto wiedzieć

Park znajduje się w centrum Łęczycy przy ulicy 18 Stycznia. Z rynku to dosłownie kilka minut spacerem – najpierw w stronę zamku, potem dalej na wschód. Teren jest ogrodzony, ale wejście swobodne i bezpłatne. Brak informacji o konkretnych godzinach zamykania, choć park jest dostępny w ciągu dnia.

Na zwiedzenie parku wystarczy 30-45 minut, chyba że ktoś chce dłużej posiedzieć przy tężni lub obserwować młodzież na skateparku. Warto połączyć wizytę z pozostałymi atrakcjami Łęczycy – zamkiem z wystawą o diable Borucie, rynkiem z ratuszem i starówką.

Dojazd do Łęczycy: miasto leży przy drodze krajowej nr 14 łączącej Łowicz z Łodzią. Z Warszawy to około 130 km (trasa przez Łowicz), z Łodzi niecałe 40 km. Parking można znaleźć w okolicy rynku lub przy zamku.

Tężnia solankowa i skateplaza to bezpłatne atrakcje dostępne dla wszystkich. Warto zabrać wodę, zwłaszcza latem – w parku nie ma kiosków ani kawiarni, choć w międzywojniu działała tu mała kafejka. Najbliższe punkty gastronomiczne znajdują się na rynku.

Park nie jest wielki, ale ma swój urok. To nie przepastny kompleks parkowy jak w dużych miastach, lecz kameralne miejsce z duszą i historią. Warto tu zajrzeć, zwłaszcza jeśli ktoś planuje dłuższy postój w Łęczycy i chce zobaczyć coś więcej niż tylko zamek.